Als wildplukker krijg ik vaak de opmerking:
Als iedereen gaat wildplukken dan blijft er geen natuur meer over.
Als fervent wildplukker heb ik eens twee weken lang al mijn dagelijkse voedsel uit de natuur gehaald en dat was een hele mooie beleving en ik heb het overleefd! Dat avontuur zal ik vertellen in mijn volgende blog.
Inmiddels weet ik dat wilde planten een gezonde aanvulling kunnen zijn op onze supermarkt groente. Wilde planten zijn specialisten in overleven. Door hun inhoudsstoffen zijn ze bestand tegen weersinvloeden, vraat en ziektes. Wilde planten beschikken over vele soorten mineralen zoals magnesium, kalium, zink, ijzer, koper, fosfor en mangaan. Talloze vitamines zoals A, B-complexen, C, E en K. Ook bevatten ze chlorofyl (bladgroen), bitterstoffen, antioxidanten/polyfenolen, etherische oliën, looistoffen en slijmstoffen. Op internet is veel te vinden over de inhoudsstoffen van wilde planten, een extra motivatie om te gaan wildplukken. De vergelijking van inhoudsstoffen van wilde planten t.o.v. spinazie en kropsla
Even terug naar de titel van deze blog;-)
Ten eerste gaat niet iedereen wildplukken. De meeste mensen weten niet dat wilde planten, “onkruiden” eetbaar zijn. Daarnaast moet je ze durven plukken. Wordt ik raar gevonden als ik wilde planten pluk en opeet? Ja vroeger werden deze mensen op de brandstapel gezet. Je moet er tijd voor vrijmaken. En wat als er een hondje of vos over heeft gepiest? Is de grond vervuild? En luchtvervuiling, komen die stofjes niet op de bladeren? Terechte vragen om over na te denken. Je moet echt kennis hebben van welke planten je kan eten want er zijn ook giftige. Genoeg argumenten dat niet iedereen zomaar gaat wildplukken.
Ten tweede en laatste; blijft er wel genoeg over voor de dieren? Een bewuste wildplukker plukt ca een champignonbakje vol (250gr) en wat hij die dag kan nuttigen. Wilde planten blijven namelijk veel korter houdbaar dan supermarktgroente. Een bewuste wildplukker plukt niet de gehele plant maar een paar blaadjes of topjes en van planten die in overvloed groeien zoals brandnetel, zevenblad, duizendblad, weegbree, melde, winterpostelein en vogelmuur. Als smaakmakers plukt de bewuste wildplukker enkele blaadjes veldzuring, veldkers en herderstasje. Een handjevol bloemen gebruikt hij als decoratie en ook als smaakmaker zoals pinksterbloem, teunisbloem, dovenetel en raapzaad. Ook enkele jonge bladeren van de berk, braam, beuk en linde zal hij plukken. Oh ja, ook een handjevol wilde bessen, noten, zaden en vruchten. Bramen bijvoorbeeld pluk je alleen waar je bij kunt, de meeste bramen zitten op plekken die voor de wildplukker niet bereikbaar zijn waardoor er genoeg overblijft voor de vogels. Ja er blijft dus genoeg over voor de dieren en insecten omdat de bewuste wildplukker nooit te veel plukt, alleen voor eigen gebruik en wat hij die dag gaat nuttigen!
Dat er ook mensen zijn die niet bewust plukken, ja die zijn er helaas ook! Dit is in mijn ogen een kleine groep die de media de aandacht krijgt.
Let er wel op dat je rustig begint met het nuttigen van wilde planten. Je lichaam is niet gewend aan al die werkzame stoffen, dus bouw het geleidelijk op en begin met kleine hoeveelheden.
Omdenken²; Maar stel dat iedereen wél zou gaan wild plukken…
Misschien krijgen we dan juist meer voedingsstoffen binnen en hebben we minder nodig uit de supermarkt. Daardoor hoeft er minder landbouwgrond gebruikt te worden en ontstaat er weer ruimte voor natuur of voedselbossen. Bijen en insecten vinden hierdoor meer voedsel. Ook is er is minder transport nodig, wat luchtvervuiling vermindert. Minder verpakkingsmateriaal. De bodem kan herstellen doordat er minder kunstmest wordt gebruikt en de wormen komen terug in de grond.
We komen vaker buiten, bewegen meer, ontmoeten elkaar en delen we eeuwen oude kennis. Misschien hebben we zelfs minder supplementen nodig. Zou het kunnen dat we gezonder worden door weer meer in verbinding te staan met de natuur?
Laten we juist meer mensen kennis laten maken met eetbare wilde planten. Niet om alles uit de natuur te halen, maar om te leren hoe we er op een respectvolle manier mee kunnen samenwerken. Hebben we dan uiteindelijk minder nodig uit de supermarkt met alle voordelen, ik denk het van wel.
Misschien is de vraag niet of de natuur dat aankan, maar of wij het aandurven om weer onderdeel van die natuur te zijn………
Martijn van Zalingen Wildplukker bij Eigen Krachtvoer
2 Omdenken is een denktechniek en levensfilosofie, ontwikkeld door Berthold Gunster, waarbij een probleem niet wordt bestreden, maar getransformeerd in een mogelijkheid. In plaats van ‘ja-maar’ denken (gericht op het probleem), gebruik je ‘ja-en’ denken om de werkelijkheid te accepteren en de energie van het probleem te benutten voor nieuwe kansen.
