De laatste tijd is er veel te doen over wildplukkers die de natuur zouden beschadigen en leegroven. Maar ik herken me totaal niet in dat beeld. Als wildplukker hou je van de natuur en wil je die juist beschermen. Daarom probeer je duurzaam te plukken. Wildplukster Wies Teepe heeft daar een mooi verhaal over geschreven (https://etenuitdenatuur.nl). Zij geeft onder meer de volgende aanwijzingen:
– pluk niet teveel, maar laat het grootste deel staan.
– pluk alleen wat je werkelijk kan gebruiken
– pluk geen beschermde soorten
– belast de plant minimaal, zodat ie kan herstellen
– laat voldoende over voor de dieren
– zorg dat de populatie kan blijven voortbestaan
Als wildplukker hou je ook rekening met andere natuurliefhebbers. Een voorbeeld: In augustus kwam ik in het bos collega Siegurd tegen die met een groepje op stap was. Hij wees me op twee gele stekelzwammen en zei: “Ik heb ze laten staan, zodat andere mensen er ook van kunnen genieten.” Ik was hem dankbaar, omdat ik nu ook mijn groepje kon laten kennismaken met deze zeldzame paddestoel.
Op mijn beurt heb ik ze ook laten staan, voor de andere liefhebbers. De gele stekelzwam is een bijzonder smakelijke paddestoel. Op de markt kan je hem vinden als pied de mouton, geïmporteerd uit landen waar commercieel geplukt wordt. Nederland is te klein voor grootschalige commerciële pluk. Daarom willen we het kleinschalig houden voor eigen gebruik.
Als wildplukker geniet je van de natuur en gruw je van alle afval dat anderen achterlaten. Waar mogelijk ruim je dat op. Boswachters waarderen dat en knijpen een oogje dicht als je even het pad af gaat om wat blikjes te rapen.
Als wildplukkers maken we ons zorgen over het milieu en het klimaat. We weten dat winstbeluste industrieën de zeeën leegvissen, de bossen kaalslaan en het land vergiftigen. Daarom stemmen we op groene, dier- en mensvriendelijke partijen.
Om dat destructieve winstbejag maak ik mij zorgen. Want zoals Mahatma Gandhi zei “There is enough for everybody’s need, but not for everybody’s greed” (Er is genoeg voor ieders behoefte, maar niet voor ieders hebzucht).
Mark Janssen
